يك آزمايش مشهور فكری كه اينيشتين با هدف نشان دادن نقص نظريه مكانيك كوانتومی طراحی كرده بود، با اهتمام گروهی از محققان انگليسي روی يك تراشه بازسازی شده است. اين اقدام گام مهمی برای تكميل رايانه‌های كوانتومی به شمار می‌آيد .
به گزارش بخش خبر شبكه فن آوری اطلاعات ايران از ایرنا ، اينشتين كه خود در زمره بنيان گذاران مكانيك كوانتومی به شمار می‌رود ؛ با نيلز بور و همكاران وی بر سر اين نكته كه نظريه مكانيك كوانتوم به روايت  بور و هايزنبرگ واقع‌گرايانه نيست و عالم را چنانكه هست نمايش نمی‌ دهد، اختلاف نظر داشت

وی در سال ۱۹۳۵  به منظور ناقص نشان دادن توانایی واقع نمایی نظريه مكانيك كوانتومی با كمك دو تن از شاگردان خود آزمايش فكری مشهوری را طراحی كرد كه در تحولات بعدی فيزيك جديد در قرن بيستم تاثير بسزایی داشت
در اين آزمايش فرض می ‌شد كه دو سيستم كوانتومی نظير دو فوتون نور در يك محيط ايزوله و مجزا از تاثيرات بيرونی با هم اندركنش انجام می ‌دهند و سپس از هم دور می ‌شوند
تا زمانی كه اين دو فوتون در شرايط انزوا از محيط بيرون باقی بمانند ، هر اندازه هم كه فاصله ميان آن دو زياد باشد باز هم يك سيستم واحد به شمار می‌آيند به طوری كه اگر يکی از دو فوتون‌ها اندازه‌گيری شود تا برخی از مشخصه‌های آن شناسايی شود ، آزمايشگر می‌تواند اطلاعات مشابهی را در مورد فوتون دوم كسب كند بدون آنكه به آن دسترسی مستقيم داشته باشد
اينشتين نام اين خاصيت را كه اكنون از آن با عنوان " درهم تنيدگی كوانتومی " يا " تاثير شبح وار از راه دور" ياد می ‌شود به طنز و با مقايسه با مفهوم " تاثير از راه دور" در نظريه جاذبه نيوتن ، گذارده بود

اينشتين مدعی بود اينكه دو فوتون كه در فاصله بسيار دور از هم واقع شده‌اند بتوانند بلافاصله يكديگر را از تغييراتی كه برای يکی حاصل می‌شود مطلع سازند ، امری خلاف باورهای عقل سليم است
اما تحقيقات بعدی روشن ساخت ،  اين جنبه با  وجود همه  شگفت‌انگيز بودنش جزو واقعيت های جهان كوانتومی است و هم اكنون محققان در تلاشند با استفاده از اين خاصيت راهی برای تكميل رايانه‌های كوانتومی پيدا كنند .
از اين خاصيت همچنين می‌توان در رمزنگاری های رايانه‌ ای بهره برد. به نوشته هفته‌ نامه علمی "نيچر"، آندرو شيلدز از موسسه تحقيقاتی توشيبا در كيمبريج با همكاری محققانی از دانشگاه كيمبريج موفق شده است يك تراشه سيليكانی حاوی يك نقطه كوانتومی توليد كند كه قادر است اثر درهم تنيدگی را بوجود آورد
نقطه كوانتومی يك بلور نيمه‌هادی است كه دارای ترازهای انرژی ناپيوسته است ( نظير آنچه كه در يك اتم وجود دارد) و می‌توان آن را با تاباندن پرتو نور به توليد فوتون واداشت .
اين گروه از پژوهشگران در بررسي های خود دريافتند شكل دقيق نقطه كوانتومی در تعيين اين امر كه آيا اثر درهم تنيدگی ظاهر می‌شود يا نه نقش دارد و اين شكل را می ‌توان با تنظيم ميدان مغناطيسی كه برای توليد نقطه كوانتومی به كار می ‌رود، كنترل كرد .
محققان در گذشته با استفاده از پرتوهای ليزر اقدام به توليد پديدار درهم تنيدگی كرده بودند، اما وسايل به كار رفته در آن روش بسيار حجيم و بزرگ و روش مورد استفاده نيز پيچيده بود
حسن روش جديد آن است كه نيمه هادی ها كوچك و مقاوم هستند
به گفته شيلدز چون می ‌توان تراشه‌ها را با شيوه‌های استاندارد توليد كرد، تهيه شمار زيادی از آنها به صورت توليد انبوه با هزينه كم به راحتی امكان پذير است 

گروه علمی نابغه های ایران